Crohn/Colitis
een ziekte met een naam
maar zonder gezicht
van buiten niet te zien
wat het bij mij heeft opgericht
de vermoeidheid, de wanhoop
het verdriet en de pijn
worden niet begrepen in een wereld
waar alles te zien moet zijn
ik lach, ik doe vrolijk,
niet altijd even spreekt
het sloop me van binnen
het is een lang en soms eenzaam gevecht
ik ben niet meer wie ik was
ik kan niet meer wat ik kon
Maar ook voor mij schijnt nog steeds de warme zon
ik heb een familie en een paar lieve vrienden
zij kennen mij grote wens
ze luisteren en beschouwen me niet als
zieke, maar als een mens!